Photography…


Hi Friends,

It been Months and Missed lot here. Today its “Photography day”. We are about to Celebrate 175 th Year of Photography in this Month and with a small interest in taking photographs i would like to share My click with Few Lines .

 

leaf  final

 

 

புகைப்படங்கள் நினைவுகளையும் நியாபகங்களையும் உள்ளடைக்கியவை என்னை பொறுத்தவரை.. காலங்கள் மாறலாம் மனிதர்கள் மாறலாம் சூழல்கள் மாறலாம் ஆனால் சுவடுகளில் ( புகைப்படங்களில் ) உள்ள உணர்ச்சிகள் மாறாது, நம்மை அச்சூழலுக்கு கொண்டு போய்விடும் சக்தி அதனிடம் உண்டு.

மேலே பகிரப்பட்டுள்ள புகைப்படம் ஓர் ஓய்வு நேரத்தில் விளையாட்டாய் எடுத்த படம். படம் குறித்த உங்கள் கருத்துக்கள்  வரவேற்க்கப்படுகிறது.

 

காலங்கள் மாறலாம்
காயங்கள் போகலாம்
வழிகள் மாறலாம்
சுவடின் உணர்வு மாறுவதில்லை !
#புகைப்படம்

 

Frames of impression
To Make a life forever remembrance.
#Photography

 

இலைகள் துளிருமென நம்பிக்கை கொண்ட சந்தோஷத்தில்
இலைகள் உதிர்வதற்காக வருத்தப்பட்டதில்லை மரங்கள்…
#நம்பிக்கை

 

with Wishes  ,

Friend  🙂

 

 

Advertisements

வாசிப்பு..


நண்பர்களுக்கு வணக்கம் ,

நீண்ட நாட்களுக்கு பின்பான சந்திப்பு , இப்பதிவில் நான் படித்த இரண்டு புத்தகங்கள் பற்றி பதிய விருபுகிறேன். இரண்டு புத்தகங்களும் நண்பர்கள் ஊக்குவிக்க படித்தமையே ! நண்பர்களுக்கு என் நன்றிகள்.

முதல் புத்தகம் கல்கி அவர்கள் எழுதிய “சிவகாமியின் சபதம்” நடை வேகமாக இருந்தாலும், என் தாமதத்தினால் மெதுவாகவே படித்து முடித்தேன் . படிக்க படிக்க வேகாமாக நகரும் நடை கதாபாத்திரங்கள் அறிமுகம் செய்த விதம், காட்சிகள் உருவமைத்த விதம் அனைத்துமே அருமை மீண்டும் படித்திட தூண்டவும் செய்கிறது, படிக்கவும் ஆரம்பித்து விட்டேன். அனைத்து மனித உணர்வுகளையும் எழுத்தில் வடிவமைப்பதும் கலையே அதை வெகு அழகாக செய்துள்ளார். மேலும் ஒவ்வொரு அத்தியாயம் படிக்க படிக்க இன்னும் ஒன்று இன்னும் ஒன்று என்று படிக்க தூண்டும் வகையில் நிறையா திருப்பங்கள் அமைந்து இருக்கிறது. இந்நாவலை படிக்க உதவிய நண்பருக்கு நன்றி ,காலம் நீடித்தமைக்கு பொறுத்தருளவும். இப்புத்தகம் பற்றியும் கல்கி அவர்கள் பற்றியும் நிரம்ப பதிய ஆசை தான் இருப்பினும் பொறுத்தருளவும்.

புத்தகம்    : சிவகாமியின் சபதம்SS
ஆசிரியர்   : ரா. கிருஷ்ணமூர்த்தி (எ) கல்கி
பதிப்பகம்  : வானதி பதிப்பகம்

சிவகாமியின் சபதம் நாவலின்  மின் சுட்டி படிக்க….

பாகம் 1 – பூகம்பம்

பாகம் 2 – காஞ்சி முற்றுகை

பாகம் 3 – பிக்ஷுவின் காதல்

பாகம் 4 – சிதைந்த கனவு

இரண்டாம் புத்தகம் “ தோட்டியின் மகன் ” ,தகழி சிவசங்கரப்பிள்ளை அவர்கள் எழுதி தமிழில் சுந்திர ராமசாமி அவர்களால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நாவல் படிக்க மூன்று நான்கு நாட்கள் ஆயினும் இதன் தாக்கம் என்னுள் அதிகமே என்றேக் கூறலாம் . தோட்டியானவர்களின் வாழ்க்கை விதத்தையும் அவர்கள் உணர்வும், நம் உணர்வுகள் போன்று தான் என்றும் ஆசிரியர் நாயமா ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியிலும் பதிந்து இருக்கிறார். அவர்களுக்குள் ஏற்ப்படும் விருப்பு அன்பு, சண்டை, வருத்தம் முதலான அனைத்து மனித உணர்வுகளையும் அருமையாக பதிந்திருக்கிறார். மேலும் ஒரு தோட்டியினால் மற்ற மனிதர் போல் வாழவும் முடியும் என்றும் & ஒன்று பட்டால் நலமாக வாழலாம் போன்ற ஆழமான கருத்துகளும் உள்ளடக்கியுள்ளார்.

கதையை சிறுது பார்க்கலாம், ஆரம்பத்தில் ஒரு தந்தை (இசக்கி முத்து) தன் மகனை(சுடலை முத்து) தோட்டி வேலைக்கு அனுப்பும் விதமும் நடக்கம் சம்பாஷனையும் கொஞ்சம் மனதை குழையச்செய்யும் அளவுக்கு அமைந்து இருக்கிறது. சுடலை முத்து  தன் பிள்ளைக்காக எதிர்காலம் வகுக்கும் செயல்களும் அதற்கு அவன் செய்யும் செயல்களும் காட்சியமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு தந்தை தன் மகனை தோட்டியாக ஆக்கக் கூடாது என்பதும் அதற்காக அவன் படும் வேதனைகளையும் உருகும் அளவிற்கு அமைக்கப் பெற்றுள்ளது . தாயின் மனநிலையை அவள் தன் பிள்ளையிடம் பிள்ளைக்காக வருந்தும் உருகும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் பதிந்த விதம் அருமை. படிக்க வரிகள் மிகவும் விறுவிருப்பாகவும் பல இடங்களில் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்திய விதமும் அதற்கான சம்பாஷனைகளும் நம்மையும் உணர்ச்சிவசப்படுத்துகிறது.

“தோட்டிக்கு மவனில்லையா? சொல்லிக்கொடுத்தா தலேலெ ஏறாதுன்னு சொல்லி அடிச்சாரம்மா.”

இப்படி தன் தாயாரிடம் அழுதுகொண்டே சில கேள்விகள் கேட்க அந்த பிஞ்சின் உணர்வுகளையும் பல இடங்களில் ஆழமாக பதிகிறார் படிப்பவர் மனதில்.

ஒரு தம்பதியினர் தங்கள் சங்கதிகளுக்காக தங்கள் வாழ்வையே வடிவைத்து பல கட்டுபாட்டிற்கு தங்களையே அடைத்துக்கொள்கிறார்கள். அவர்களும் (தோட்டிகளும் ) மனிதர்களே என்று புரிந்துகொள்ளும் காலம் வந்து விட்டது. ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்க்கையை நயம்பட பதிந்து இருக்கிறார். சூழல்களுக்கு ஏற்ப  மாறும் மனிதர்களின் மனநிலைகளையும் ஆசிரியர் பதிந்து இருக்கிறார்.

Tm

                        புத்தகம் பெயர்   : தோட்டியின் மகன்
ஆசிரியர்                : தகழி சிவசங்கரப் பிள்ளை
தமிழில்                  : சுந்திர ராமசாமி
விலை                   : ரூ.130/-
பதிப்பகம்             : காலச்சுவடு

இந்த இரு புக்ககங்களும் வாசிக்க ஊக்குவித்த நண்பர்களுக்கு என் நன்றிகள். தாமத்திற்கு பொறுத்தருளவும்.மேலும் “தோட்டியின் மகன் ” புத்தகம் பற்றி  படிக்க

நண்பர் தமிழின் பதிவுகள்

நண்பர் ஓஜஸ் அவர்களின் பதிவு நாற்சந்தி கூவல்

பொறுமையாக படித்தமைக்கு நன்றி .மீண்டும் சந்திக்கலாம் இன்னும் சில புத்தகங்களுடன் .

தை பிறந்தது !


வணக்கம் நண்பர்களே…

தாமதமான பொங்கல் மற்றும் புத்தாண்டு வாழ்த்துகளுடன்  சிறு வரிகள் பகிர ஆசை !

தை பிறக்க ..
கரும்புண்ண
காளையடக்க
பொங்கும் இன்பம் !

பிறக்கும் புதுநாட்கள்
என்றும் இனிப்புடன் – தித்திக்கும் அடிக்கரும்பு !
தித்திக்கும் புது அனுபவங்களே !

கரும்பு

பிம்பமாய் இருள் – வெளிச்சம்


நண்பர்களுக்கு வணக்கம்,

என்னடா தலைப்பே ஒரு மாறி இருக்கு பாக்குறீங்களா அப்படித்தாங்க நான் சொல்ல போகும் கதை இருளில் ஒளிந்த சில வெளிச்சம்வரா கதை. நண்பர் ஒருவரால் ஒரு கதை படிக்க நேரிட்டது  “காஞ்சனை” கதை.அதன் தாக்கமோ இப்பதிவு எழுத தூண்டிட்டது.

எனக்கோ எந்த கதை கதாபாத்திரம் படித்தாலோ அந்த கொஞ்ச நாளுக்கு நினச்சுட்டே இருக்க தோணும். இந்த கதையைப் படித்ததும் என் பழைய நியாபகங்கள் வர ஆரம்பித்தது.ஒன்னும் இல்லங்க பேய் பட பாக்குற எபெக்ட்டுல இருக்கும் சொல்றேன் ….ஆனா மொக்கையா இருந்தா திட்டாதீங்க.முழுவதும் உண்மை கற்பனை இல்லை இப்பவே சொல்லிடுறேன்.

இரவு நேரங்களில் படிக்கிற பழக்கம் இருக்கும் சுமார் இரண்டு மணி வரை அளவும் படிப்பேன். (இப்போ இல்ல! ). நான் தங்கி இருந்த விடுதி சற்று காட்டிற்குள் இருப்பது போன்று அமைப்பு இருக்கும். விடுதி என்னமோ சுடுகாட்ட மாத்தி கட்டிருக்காங்கனு ஒரு கட்டுக்கத வேற அப்போ இருந்தது. எனக்கோ கடவுள் நம்பிக்கை உண்டு அதைவிட இருட்டு பயம் அதிகம் ( பலருக்கும் இருக்கும் ஆனா வெளிய காமிச்சுக்க மாட்டாங்க,எனக்கு பயம் உண்டு)(சு…சு சொல்லிடாதீங்க ! ).அதுனாலையே என்ன இருட்டா இருந்தாலும் யாருடைய உதவியோட தான் போவேன் வருவேன். விடுதியில் இருந்ததால் ஆட்கள் எப்பவும் இருப்பாங்க ஆனா ஒரு சில நிகழ்வுகள் என்னை ரொம்ப ஸ்தம்பிக்க வைத்தது.

இரவு வேளைகளில் படிகின்ற நேரம் அல்லவா கொஞ்சம் பிஸியாவே படிப்பேன் மணி பார்கவும் மாட்டேன்,  மணி கரெக்டா பன்னிரெண்டு என்ற வாக்கில் எங்கள் விடுதி பக்கம் இருக்கும் அனைத்து நாய்களும் அழுவது போல சத்தம் கேட்கும் முதல் கொஞ்ச நாள் அவ்ளோ பயம் தெரியல .நாட்கள் செல்ல செல்ல நாய்களில் எண்ணிக்கையும் அதிகம் ஆனது, அவைகளின் அழும்சத்தமும் அதிகமானது, கூடவே டெவில் சவுண்ட் எபெக்ட் வேற ( காத்த சொன்னேன் ). இதெல்லாம் பரவா இல்லன்னு பாத்தா கட்டுகதை கொடூரமா போச்சு, விடுதி அருகில் ஓர் குளம் இருக்கிறது .எங்கள் விடுதியில் இருந்து பார்த்தா அந்த குளம் தெரியும்.அந்த குளத்தில் யாரோ ஒருவர் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும். அவருடையநினைவுகள் இங்கயே இருப்பதாகவும் சொன்னார்கள் பலர் ( உண்மையோ / பொய்யோ ஆனா நம்ப வச்சுடாங்க , மீ பாவம் )

scary 1

அதன் பொருட்டு பலசமையங்களில் ( இரவு வேளைகளில் ) விடுதி வழி (வராண்டா) நெடுக “ஓ” என்பார் போன்று ஆள்நடமாட்டம் இன்றி இருக்கும் ,பலர் கொலுசொலி கேட்டதாகவும் சொல்லியுள்ளனர். நான் நம்ப தயங்கினேன் ஆனா அதையும் நம்பும் வகையில் ஓர் நாள் இரவு ஒரு நிகழ்வு நடந்தது,

எப்பொழுதும் போல படித்துகொண்டிருந்த நான் சற்று காற்றாடஇருக்கலாம் என வராண்டா வந்தேன் அச்சமையம் அறைகள் பெரும்பாளானவை பூட்டப்பட்டு இருந்தது நியாபகம் மேலும் விடுதி பாதி காலியாக இருந்தது. சற்று நேரம் எப்.எம் கேட்டபடி அமர்ந்து இருந்தேன் ,அந்த இசையையும் மீறி எனக்கு கொலுசொலி கேட்டது சற்று சுற்றி பார்த்தேன் ஆட்கள் யாரும் இல்லை மேலும் என்னை தவிர்த்து என்னுடன் இருந்த மற்றொருவரும் அதே போன்று ஒலி கேட்டாதாக எனக்கு சொன்னார், பயம் சற்று வர ஆரம்பித்தது மேலும் அதே வேளை (நன்றாக நினைவுள்ளது) எங்கள் விடுதி அறைக்கு அருகில் மூன்று நான்கு நாய்கள் சத்தமாக அழும் குரல் போன்று ஓசை எழுப்பியது

இத்துடன் ஆந்தை சத்தம் வேறு எங்களை பயத்தின் உச்சிக்கு ஏற்ற இன்னும் ஒரு சத்தமாக கதவுகள் சாத்தும் சத்தம் (காற்றினாலே தான்) உஸ்ஸ்ஸ்…. ஒரே ஓட்டமாக அறைக்கு சென்று படுத்தது தான் நியாபகம் தூக்கம் வராமல் அந்த விலங்குகளின் சத்தம் ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தது ( அப்படியே அலுப்பு தெரியாமல் தூங்கியும் விட்டேன் ) . காலையில் எழும்ப அதிக நேரம் ஆய்டுத்து எழும்பி விசாரித்தப் பொழுது விலங்குகள் சத்தம் பெரும்பாலானோருக்கு கேட்டதாகவும் நிறைய நேரம் (கிட்ட தட்ட மூன்று நான்கு மணி நேரம் ) கேட்டதாகவும் அறிந்து கொண்டேன். அந்த நாளில் இருந்து தான் எனக்குள்ளான பயம் ரொம்ப அதிகம் ஆனது தினம் இரவு மணி 12 என்ற வாக்கில் விலங்குகள் அழும் சத்தம் கேட்க ஆரம்பிக்கும் மேலும் பல மணிநேரம் தொடரும் காதுகள் மூடி படுத்தும் கேட்டு கொண்டே இருக்கும் பயத்தில் பல நேரம் அழுவதும் உண்டு காரணமே இல்லாமல் ( ஏன், எதற்கு என்று இன்றும் தெரியவில்லை )

அமானுஷ்யம் உள்ளதா இருக்கிறதா என்று தெரியாது ஆனால் சில சம்பவங்கள் அது இருப்பதாகவே நம்மை நம்ப scary 2வைக்கிறது. மேலும் இரு நிகழ்வை இங்கு பதிவு செய்கிறேன். நானும் என் தோழியும் என் அறையில் (மதிய வேளையில்) படித்து சற்று கண் அயர்ந்தோம் நானோ உண்ட மயக்கம் போன்று நன்றாக உறங்கிவிட்டேன். என் தோழியோ சற்று நிம்மதி இன்றி முழு நிலை தூக்கம் இன்றி இருந்தார், ஒரு அரை மணி நேரம் இருக்கும் தூங்க ஆரம்பித்து என் தோழிக்கோ யாரோ தன்னை தள்ளுவதாகவும் அவர் என்னை உதவிக்கு அழைக்க சத்தம் போடுவதாகவும் ஆனால் அவரால் என்னை கூப்பிடும் அளவிற்கும் சத்தம் எழுப்ப முடியாமல் தன்னை எதோ அமுக்குவதாகும் கூறினார். பதறிபோய் எழும்பவும் முடியாமல் திரும்பவும் முடியாமல் சற்று நேரம் மூச்சு விட கஷ்ட்ட பட்டு பின் இயல்பு நிலை அடைந்ததாக கூறினார். இந்த நிகழ்வு அவர் கூறி தான் எனக்கு தெரியும் ( “நல்ல கும்பகர்ணன் போல தூங்குனனு தெரிது” என்று உங்கள் குரல் கேக்குது )

இது போன்ற சம்பவங்கள் பலருக்கு நடந்து இருப்பதகாக இதனை மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்த பின் தெரிந்து கொண்டேன்.இது போன்றே என் நண்பர் படித்து கொண்டு இருக்கும் பொழுது தன் மேல் எதோ ஓர் அழுத்தம் யாரோ செய்வதாகவும் மேலும் கழுத்தை அமிக்கி கத்த விடாமல் செய்வதாகவும் கூறினார். இம்மாதிரியான பல நிகழ்வுகள் கேட்ட வண்ணம் என்னுள் பயம் அதிகமான வண்ணமே இருந்தது.

பல சமையங்களில் யோசித்ததுண்டு பகல் வேளைகளில் நம்முள் உள்ள துணிச்சல் இரவு வேளைகளில் எங்கு இருளுக்குள் ஒளிந்து விடுகிறதா என்று . இது எல்லாம் கற்பனை என்று மனம் ஒப்புகொள்ள முடியவில்லை ஆனால் நிஜம் என்றும் ஒப்புக்கொள்ளவும் முடியவில்லை

பேய் இருக்கா இல்லையா தெரியாது ஆனா கடவுள் இருக்காரு. நன்மை உண்டெனில் தீமையும் இருக்கும் அது போலவே இதுவும் இருக்கலாம் இல்லாமலும் இருக்கலாம்.(யார் கண்டா…) . சரி இத்துடன் என் புராணத்தை முடிக்கிறேன் உங்களுக்கும் இது போன்ற நிகழ்வு இருந்தால் பகிரலாம்.பொறுமையுடன் வாசித்தமைக்கு நன்றி …எங்க அந்த நண்பர் இந்த நியாபகங்களை ஆரம்பித்தவரு அவருக்கும் நன்றி ( ஆனா  பயத்த மறுபடி கெளப்பி விட்டுட்டாரே…)

நன்றிகளுடன்,

தோழி

மனதின் தீப ஒளி


அன்பு வணக்கங்கள் நண்பர்களுக்கு,

   தீபாவளி முன்னிட்டு முயன்ற எழுத்து கோர்வை. கருத்துக்கள் இருந்தால் தாராளமாக கூறலாம்.

கோவிலின் கோபுரத்தில் சின்ன சின்ன நட்சத்திரங்கள்
வீட்டு மாடங்களில் வண்ணமிகு தீப ஒளிகள்…
வீதியெங்கும் மத்தாப்பு வாசனையாம்
திருநாளின் வருகைக்கு புத்தாடை போஜனங்களாம்…..

Continue reading

நாம் சிரிக்கும் நாளே திருநாள் :-)


சின்ன சின்ன சிரிப்பு, சீனி மாத்தாப்பு சிரிப்பு !
மின்னும் வண்ண சிரிப்பு, முகத்தில் மலரும் சிரிப்பு !

மழலை கொண்ட சிரிப்பு, இறைவன் கொண்ட உருவம் !
மழைத் தூரலின் சிரிப்பு, புவியின் புனித கருவம் !
தென்றலின் மென்மை சிரிப்பு, மனதை நனைக்கும் ஈரம் !
மொட்டின் மலர்ந்த சிரிப்பு, மெட்டின் அழகு தீரம் !

அன்னையின் அன்பு சிரிப்பு, அமைதி அணைப்பு அருமை !
மலரின் மெல்லிய சிரிப்பு, மனதின் மயங்கு குளுமை !

தந்தை கொண்ட சிரிப்பு, நம்பிக்கை நம்மை ஏற்றும் !
நம்பிக்கை கொண்ட சிரிப்பு, நல்லது நடக்கும் மாற்றம் !
அனல் ஆணவச் சிரிப்பு, தம்வீரம் அழிவின் அசதி !
கர்வம் கூடா சிரிப்பு, கம்பீரம் கொஞ்சும் அலாதி !

மலர்போல் சிரிப்போம், வானவில்லாக ஓவியமாவோம்…
வஞ்சம் இல்லாமல் சிரிப்போம், மத்தாப்பாக வண்ணம் பூப்போம்…
சிரிப்பின் சின்ன பூக்கள், முகத்தின் பூந்தோட்டமே !

திங்கள் தோறும் திருநாள்
புன்னகைக் கொண்ட பெருநாள்
நகைப்பின் அணியணிந்து
நயமுடன் பணிவோம் !
நலமுடன் வாழ்வோம் !

சிரிப்பு - மருந்து :-)

சிரிப்பு – மருந்து 🙂

பயணத்தில் பயணங்கள். – 1


வணக்கம் நண்பர்களே ,

 

ஒரு ரயில் பயணத்தில் ஆரம்பமான இப்பதிவு, என் மனதில் பல எண்ணங்களை ரயில் பெட்டிகளாக இணைத்து ஓடவிட்டது. பூக்களுக்காக திரியும் வண்டுகள் போன்று ஜனங்கள் ரயில் நிலையத்தில் மொய்த்த வண்ணம் இருந்தனர். ஒவ்வொரு ரயிலும் வந்தும் போதும், ஒரு கூட்டம் வெளியேறவும், ரயிலுக்காக இன்னொரு கூட்டம் அலைமோதும் வண்ண திருவிழா போன்று காட்சியளித்தது .

 

என் பயணத்திற்கு வருகிறேன், பாம்பு போன்ற வரிசையில் நின்று அரைமணி நேரம் கழித்து என் பயணச்சீட்டு பெற்று என் ரயிலுக்கு உரியதான ப்ளாட்பாஃம்க்குச் சென்றேன், ரயிலிலும் ஏறினேன். எதிர் எதிரான இருக்கைகள்,எதோ எதிரும் புதிருமாய் இருக்கும் பல்வரிசைப் போல. மாலை வேளை என்பதாலும் ,விடுமுறை என்பதாலும் கூட்டம் அதிமாகவே இருந்தது , கல்லூரி மாணவர்கள் அதிகம் காணப்பட்டனர்.

 

எப்படியோ ஒரு குடும்பம் (பெற்றோர்,சிறுமி,சிறுவனுடன்) என 4 பேருடன் அமர்ந்தேன். அச்சிறுவர்கள் எப்படியும் ஆறாம் வகுப்பிற்குள் தான் என்று யூகித்தேன். அச்சிறுவர்களின் அன்னையோ நீண்ட நாள் பழகியது போன்று முதலில் பேச்சுக்கொடுத்தார், கொஞ்சம் தயக்கத்துடனே என் உரையாடல் ஆரம்பித்தது. பின் கொஞ்ச நேரம் வேடிக்கையுடன்.

 

“டீ,காபி” என்ற சத்தத்துடன் ரயில் நிலையம் முழுவதும்(முடிந்த வரை) வேடிக்கை பார்த்துகொண்டு இருந்தேன் . ஆட்களும் வந்து போய் கொண்டு இருந்தனர் இருக்கையின், இடிப்பாட்டிர்குள்.அச்சிறுவர்களை அவர்கள் அன்னை ஸ்னாக்ஸ் சாப்பிடும்படி கூறினார் சமத்தாக இருவரும் சப்பணங்கால் போட்டுக்கொண்டு அமர்ந்தனர், [அதன் பின் தான் என் எண்ணங்களும் மாற தொடங்கின ].  சிறுவனை விட, சிறுமி சின்னவள். ஆனால் இருவருமே கண்ணாடி அணிந்து இருந்தனர்.சிறுமி தன் இடது கையால் ஸ்பூன் கொண்டு சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருந்தால் எனக்கோ ஆச்சரியம் பெரும்பாலான குழந்தைகள் இடது கை பழக்கம் இருக்குமெனில் பெற்றோர்கள் பயந்து வலது கையை பயன்படுத்தச்சொல்லி வர்ப்புருத்துவர் ஆனால் அப்பெற்றோரோ அப்படி இல்லை.

 

நான்: என் ஆச்சிரியத்தில் வினாவியும் விட்டேன் “அவள் இடது கையிலும் எழுதுவாளா? ”என்று.
அவள் அன்னையோ பொறுமையுடன் “ஆமாடா, குழந்தையிலேயே பழக்கம் இருந்துச்சு,நாங்க மாத்துனா அவள் கடினப்படுவாள் என்று மாத்தளடா” என்றார்.

 

நான்: “சிறு வயத்தில் இருந்தை மாற்றாமல் இருப்பது நல்லது,நால்லா படிப்பாளா ? ”என்றேன்.
அவள் அன்னை “ரொம்ப நல்லா படிப்பாடா ”என்றார்.
இத்துடன் உரையாடல் முடித்துக்கொண்டு என் மன எண்ணங்களை தட்டி எழுப்பிவிட்டுட்டேன்.

 

பெரும்பாலான அறிஞர்கள் இடது கை பழக்கம் உள்ளவர்கள் என்று அவ்வறிஞர்களின் பெயர்கள் நியாபம் படுத்த முடிகிறதா என்று நீண்ட சிந்தனையில் உட்காந்து விட்டேன்நான் சிந்தித்ததில் சில துளிகள்

 

இடது கை பழக்கம் இருப்பவர்கள் எனக்கு தெரிந்தவர்கள்.
  • காந்திஜி
  • பாரக் ஒபாமா
  • இன்னும் பலர்
 
பெரும்பாலும் இடதுகை பழக்கம் இருப்பவர்கள்

  • சற்று கற்பனைச் சினந்தனை அதிகம் கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள்.
  • எதையும் புதிய வடிவில் காணும் நோக்கத்துடன் பார்ப்பார்கள்.
  • கூர்ந்து கவனித்து எளிதில் பிரச்சனைகள் தீர்க்கும் வழிகள் கண்டுபிடிப்பர்.
  • தங்கள் செயலில் முழு ஆர்வத்துடனும் துள்ளியமாகவும் முடிக்க எண்ணுவர்,செய்வர்.

 

சற்று சிந்தனைகள் ஓய்ந்தன .சிறுவன் அவனது வீட்டுப்பாடங்களை படித்துக்கொண்டு இருந்தான் . 1௦ நிமிடத்தில் கம்பாட்மென்ட் நிரம்பி விட்டது .அமைதி நிலை பரவியது பிளாட்ஃபாமில் இருந்த மக்களின் சத்தம் மட்டும் ஓயாமல் இருந்தது.ரயில் புறப்படுமென அறிவிப்பு செய்யப்பட்டது ஐந்தே வினாடியில் மெல்ல ரயில் புறப்பட்டது.

 

என் பயணம் இசையுடனே இருக்கும். என்றும் போல் அன்றும் இசை கேட்க்க தயார் ஆனேன். ஒரு புத்தகத்துடன் என் வாசிப்பும் ஆரம்பித்தேன். ஜன்னல் இருக்கை நல்ல மென்மையான காற்று கூடவே வானத்தின் வண்ண ஜாலம் கண்டு கொண்டு இருந்தேன். அதை கண்டது என் எண்ணத்தில் கிறுக்கலாக

 

“வண்ணம் மேகங்களாய் தீட்ட

சூரியன் மேகத்திற்குள்

ஒளிந்துகொள்ளும் மாயம்

அதனின் வெட்கமோ !”

 

ரயில் அடுத்த ஸ்டேஷனில் நின்றது ,இன்னொரு ரயில் கடக்கும் வரை காக்க வேண்டி இருந்தது. அதனுடன் என் வாசிப்பும் விறு விருப்பாக சென்ற படி இமைகள் அயராது படித்து, பிடித்த வரிகளை திரும்ப திரும்ப மனதில் படித்து ரசித்துக்கொண்டு இருந்தேன்.இதற்கிடையில் ஹார்ன் சத்தத்துடன் அந்த ரயில் வேகமாய் கடந்து சென்றது. எங்கள் ரயிலும் புறப்பட்டது. என் புத்தக வரிகளிலும் சுவாரஸ்யம் புறப்பட்டது.

 

“மரங்கள் வீடுகள் பின் தள்ள நாங்கள் முன்னேறினோம்!”

பயணம்..

பயணம்..

மரங்கள் பின் போக என் மன அலைகள் (நினைவுகள்) என்னை பின் தள்ளின.இருள் படரப்படர கருமேகங்கள் சூழ் அந்த இருட்டில் மேகக்கூட்டங்கள் மழைத்துளிகள் கொண்டு இருந்ததையும் காண முடிந்தது.மெல்ல தூரலாக பூ பூத்தது. என் கைகளை ஜன்னல் வழியே விட்டேன், புல் நுனியின் பிறக்கும் துளிகள் போன்று என் கைகளில் துளிகளை ஏந்தினேன். சிறு பிள்ளை போல் விளையாடவும் செய்தேன்.

 

சற்று உள் கவனிக்கலாம் என்று என் வாசிப்பை தொடர்ந்தேன். என் வரிகள் துளிகள் போன்று அதிக குளிரையும் இன்பத்தையும் எனக்கு அளித்தது. என்ன புத்தகம் படித்து கொண்டு இருந்தேன் என்று இப்ப சொல்றேன் கல்கி அவர்களின் “சிவகாமியின் சபதம்”.

 

மழை என் கைகளை நனைக்க கல்கியின் அவர்களில் வரிகள் என் எண்ணங்களை நனைத்தது.இதோ மழையுடன் என் மனதை நனைத்த கல்கி வரிகள்
“செங்கனி வாயில் ஒரு
வேய்ங்குழல் கொண்டிசைத்து
தேனிசைதான் பொழிவோன்
யார் யார் யார்? கிளியே!
செந்தாமரை முகத்தில்
மந்தகாசம் புரிந்து
சிந்தை திரையாய்க் கொள்வோன்
யார் யார் யார்? கிளியே !”

 

“கண்ணன் என்றங்கேயொரு
கள்வன் உளன் என்று
கன்னியர் சொன்னதெல்லாம்
மெய்தானோ ?கிளியே!
 வெண்ணை திருடும்பிள்ளை
என்னுள்ளம் கவர்ந்ததென்ன?
கண்ணால் மொழிந்ததென்ன?
சொல்வாய் ! பைங்கிளியே !”

 

இருபத்தி இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் மகேந்திர சக்கரவர்த்தியும் , குமார சக்கரவர்த்தியும் ஒரு கால்வாய் அருகில் உரையாடிக்கொண்டு இருக்கையில் பசுமை நிறைந்த சமவெளி அருகில் கால்வாயில் படகுகள் ஒன்றில் இருந்த படகோட்டி ஒருவன் தன் வேலையுடன் பாடிக்கொண்டு இருந்தான்.

 

நானோ மழை மேகங்கள் பூமி நனைக்க இவ்வரிகளை சற்று பொறுமையுடன் மனதிற்குள் திரும்ப திரும்ப ஒரு 5 தடவை படித்து(இசைத்து) நானே அவ்விடத்தில் இருப்பது போன்று கற்பனை உலகிற்கும் சென்று விட்டேன். பின் மேலும் முன்னேறி படித்துக் கொண்டு இருந்தேன் என் இசையுடன். அன்று ஒரு மூன்று மணிநேரத்தில் பதினைந்திற்கு மேல் (அத்தியாயம்) படித்து இருப்பேன். சற்று நேரம் படித்ததை நினைவுகளில் ஓடவிட வானங்கள் கண்டு அக்கதாப்பாத்திரத்திற்கு மேடைகள் அமைக்க என் கற்பனை நாடகமே நடத்தினேன்.

 

நான் படித்துக்கொண்டு இருப்பதைஅப்பெற்றோர்கள் கண்டு இருந்தனர். நான் சற்று சிந்தித்து கொண்டு இருந்த நேரம், அச்சிறுவர்களில் அன்னை என்னிடம் “என்ன புக் படிக்கிரடா?”என்றார்.

 

நான் முதலில் கவனிக்கவில்லை “கதாப்பாத்திரங்கள் நகர என் எண்ணங்கள் இருந்தன”. பலமாக என்னை கூப்பிட்டு கேட்டார். தட்டு தடுமாறி சிரிப்புடன்
“கல்கியின் –சிவகாமியின் சபதம் படிச்சுட்டு இருக்கேன் aunty” என்றேன்.

 

அச்சிறுவரின் தந்தை சற்று பூரிப்புடன் “எந்த அத்தியாயம் படிக்கிறாய்” என்று வினாவினார்.
நானும் பதில் அளித்து முதல் முறை படிப்பதாக கூறினேன்.(ஆம் நான் முதல் முறையாக தான் படித்துக் கொண்டு இருந்தேன் )

 

சிறுவனின்தந்தை “ரொம்ப விறுவிறுப்பாக இருக்கும் பொறுமையுடன் படி, அத்த கதாப்பாத்திரங்கள் உயிர் கொண்டு வருவதாகவே இருக்கும் – கல்கியின் நடை ”என்றார்.
நான் “மெல்ல சிரித்து ஆமா uncle ”என்றேன்.

 

சிறுவனின் தந்தை ”சரி படி”என்று கூறினார்…அவர் சொல்லும் அதே வேலையின் அச்சிறுவர்களின் அன்னையும் “ரொம்ப சுவாரசியாமாக இருக்கும் உயிரோட்டத்துடன் கொண்ட நடை”என்றார். இதனை கேட்டதும் எனக்கு இன்னும் அதிக ஆர்வமே வந்தது

 

ஆனால் என்ன செய்ய ? நான் இறங்க வேண்டிய நிலையம் வர இன்னும் 2 /3 நிலையங்கள் முன்னால் இருந்தேன். புத்தகத்தை மூட மனசில்லாமல் மூடிவிட்டு ரயில் கதவின் வாசலில் சற்று நேரம் தென்றல் சாரலுடன் எட்டி பார்த்தபடி வான மேக இருளின் ஜாலங்களை கண்டு கொண்டு இருந்தேன், கூடவே படித்த அனைத்து அத்தியாயத்தையும் மனதில் ரயில் போன்று நாடகமாகவே நடத்தினேன். ஒரே யோசனை “இவ்ளோ காலம் படிக்க தவறிவிட்டோமே” என்று சொல்லிக்கொண்டேன்.

 

நண்பர்கள் உதவியால் இப்போவாவது எனக்கு படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது என்று மகிழ்ச்சி கண்டு கொண்டேன். அவர்கள் எழுதிய பதிவுகளும் எனக்கு நியாபகம் வந்தது.நண்பர்களின் பதிவுகள்

 

இருளின் வெளிச்சமாக நிலாவும் இல்லை நட்ச்சத்திரங்களும் இல்லை. மனதில் பல எண்ண அலைகள் அடுத்து எப்பொழுது படிக்க முடிகிறதோ என்ற ஏக்கம் வந்தது. நான் இறங்கும் நிலையம் வந்தது என் பயணமும் முடிந்தது (ரயில் பயணம் மட்டுமே) எண்ணங்கள் பயணம் கல்கியின் வரிகளுடனே இருந்த வண்ணம் இரவும் கனவுகளும் விட வில்லை அங்கும் கல்கியின் கதாபாத்திரங்கள்.

 

ரொம்ப நீளமாக எழுதிவிட்டேன் .படிக்கச் சிரமப்பட்டு இருந்தால் பொறுத்தளுவும் இன்னும் ஒரு பயணம் இருக்கிறது அந்த பயணம் இத்துடன் தொடர்பு உடையதே அதனை அடுத்தப் பதிவில் பகிறுகிறேன்.

 

நன்றி,
பொறுமையுடன் படித்தமைக்கு.